முதலில் படித்த நாவல்

பிப்ரவரி 21, 2011

 

//serious-a solren, priyakka.. neenga kathai ezhuthalaam.. unga comments-ae ivlo nalla irukku.. kathai innum nalla irukkum.. February 20, 2011 10:18 AM//

// Thena said… all matra thangai-s of priyakka.. (anamika, appavi , ஜானு, குந்தவை ,புவனா ,காயத்ரி..) namba akkaku avanga thiramai patri eduthu sollunga-pa… 🙂 //

இப்படி தேனு கேட்டதும் அவரின் நகைச்சுவை உணர்வை நினைத்து வியந்தாலும் (!) கொஞ்சம் காமெடி கலந்த துப்பறியும் கதை எழுதலாமா என்ற எண்ணம் வந்ததென்னவோ உண்மை

அதுவும் இந்த 001 ப்லோகுக்கு போய் திகிலோடு ஒரு துப்பறியும் கதையை படித்து அதன் கடைசி அத்தியாயத்தை போடாமல் தாமத படுத்தி கொண்டே வரும் அவரை நினைத்து சற்று புலம்பி கொண்டு வந்த போது தான் இந்த மாதிரியே நாமும் ஏன் இரண்டு பெண்களை வைத்து ஒரு நகைச்சுவையோடு எழுதலாமே என்ற எண்ணமும் வலு பெற்றது

சரி கதைக்கு வருவோம்

இதோ பாருங்க இவள் தான் கனிஷ்கா .,நம்ம கோவைக்காரி அட பக்கா பாப்பா நாயக்கன் பாளையதுக்கார அம்மணி ங்கோ

 தோ இவ பேரு வசந்தா ;இன்னாமே என்று சுந்தர தமிழ் பேசும் சென்னை வாசி

 ரெண்டு பேரும் மத்திய அரசாங்க துப்பறியும் அதிகாரிகள்

இதுக்கு மேல எப்படி,எந்த கோணத்தில் கதையை கொண்டு போவோனும்ன்னு இனிமே தான் யோசிக்கோணும்

இந்த கதை வெளி வருவதற்கு ரெம்ப நாட்கள் ஆகும் என்ற ஆறுதல் செய்தியை மட்டும் சொல்லி இத்தோடு இதை நிறைவு செய்கிறேன் ஹ ஹா

 நிற்க !

ஒரு கதை என்பது படிப்பவர்களை ஆளுமை படுத்துவதில் தான் அதன் வெற்றி இருக்கிறது என்று சொல்ல படுவது பற்றி படித்து இருக்கிறேன் அதே போல கதை என்றால் ஒரு நாட் வேண்டும்;அப்போது தான் கதையின் விறுவிறுப்பு குறையாமல் இருக்கும் என்றும் சொல்ல படுவது உண்டு

ஒரு கதையை படித்து உள்ளம் எப்படி கொள்ளை போகிறது என்பது பற்றியும் எனது கருத்தை இங்கே பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

கதா பாத்திரங்களின் சாயல் நமக்கு இருப்பதாக உணர்வது

கதையின் மைய கருத்து ;அதன் இனிமையான முடிவு

கதை மாந்தர்களின் உரையாடல் ,கதை நடக்கும் இடம் ,ஊர் ,தோட்டம் ,பேச்சு வழக்கு இதில் மனம் ஒன்றி போவது

மனமென்ற உள்ளம் ,அதில் உருவாகும் எண்ணங்கள் ,அதில் தோன்றும் உணர்வுகள் அதில் உருவாகும் வார்த்தைகள் ,அதில் வெளிபடுத்தும் பாதிப்பு ,அந்த வார்த்தை ஜாலங்கள் படிப்பவர்களை பரவச படுத்துவது

இது போன்ற நிகழ்வுகள் தான் அந்த கதையை நினைக்கும் தோறும் மனதிற்கு மகிழ்வை கொடுக்கின்றன

அந்த வகையில் நான் முதல் முதலாக எனது டீன் ஏஜ் லில் படித்து மிகவும் சந்தோஷ பட்ட கதை அநுத்தமா எழுதிய நைந்த உள்ளம் என்ற நாவல் ,கிட்ட தட்ட 600 பக்கங்கள் இருக்கலாம்

 எத்துனை பேர் படித்து இருக்குறீர்களோ தெரியவில்லை கீதாம்மா இந்த கதை உங்களுக்கு தெரியும் தானே

ஒரு சிறந்த குடும்ப காதல் கதை

கதாநாயகியோடு மனம் ஒன்றி அவளோடு படித்து ,அவளோடு சங்கீதம் கற்று அவளோடு பாடி ,அவளோடு சுற்றி ,அவளோடு உறங்கி இப்படி அவளாகவே மாறி அவளின் உணர்வுகளோடு பயணித்து என அந்த கதையை அது எனக்கு ஏற்படுத்திய பாதிப்பை சொல்லி கொண்டே போகலாம்! 🙂

தொடரும் !

Advertisements

உழைப்பின் சக்தியால் உயரத்துக்கு வந்த திருப்பூர்!

ஜூன் 12, 2010
என் கணவரிடம் ,ஏனுங்க !
என்னோட தோழிங்களோட  கணவர் எல்லாம் அவங்களுக்கு
 சமையல்ல இருந்து ,குழந்தைககளுக்கு ஹோம் வொர்க் 
சொல்லி தருவது முதல்  ,பதிவுகளுக்கு ஒத்தாசைய
 இருப்பது வரை எவ்வலோ உதவியா இருக்காங்க ,தெரியுமா !
நான் அந்த அளவுக்கு எல்லாம் கூட எதிர் பார்க்கலைங்க 
அல்ட்லீஸ்ட்   என்னோட ப்ளாக் ல எழுதறதுக்கு  
எதாவது சப்ஜெக்ட் இருந்தா சொல்லுங்க என்று கேட்டேன் .
அவர் ,என் கதையே வர வர சோக கதையாகிட்டு  
வருது பிரியா என்றார்பெரு மூச்சு விட்டபடி .
நானும் (நிருபர் கணக்காய்! )விவரமாக சொல்லுங்க ! என்றேன்
அவர் ,இன்றைய நிலவரத்தில் 10 மில்லியன் ருபீஸ் க்கு
 ஆர்டர் செய்யும் பொழுது 2 மில்லியன் ருபீஸ்  நஷ்டம் வருகிறது.
ஐந்து ஆறு தடவை இது மாதிரி ஆர்டர்  செய்யும் பொழுது
 உண்டாகும் நஷ்டத்தை நீயே கணக்கிட்டு பார் 
இதன் தீவிரம் உனக்கே புரியும் என்று
ஒருநாளிதழில் வந்த  article  கொடுத்தார். 
உங்களுக்காக இதோ

அதீத கற்பனையா, அச்சமா, ஆரூடமா என்னவென்று அதைச் சொல்ல முடிய வில்லை; இப்போதுள்ள நிலை தொடர்ந்தால், தீபாவளிக்குள் திருப்பூரே பாதி காலியாகி விடும் என்கிறார்கள். இதற்கு முன்னாலும் இப்படிப்பட்ட சோதனைகளை சந்தித்து, அதிலிருந்து மீண்டு வந்த அனுபவம், திருப்பூருக்கு இருக்கிறது.ஆனால், புயல், சுனாமி, சூறாவளி எல்லாமே சேர்ந்து வந்ததைப் போல், பல பிரச்னைகளில் ஒரே நேரத்தில் சிக்கி, திக்கித்திணறிக் கொண்டிருக்கிறது திருப்பூர். பிரச்னைக்கு தீர்வு காண, ஒன்றாய்ச் சேர்ந்து குரல் கொடுக்க வேண்டிய அமைப்புகள், மறைமுகமாக மல்லுக்கட்ட, அமைதியாய் வேடிக்கை பார்க்கின்றன அரசுகள்.இன் றைக்கு இந்தியாவின் பின்னலாடைத் தலைநகராக வீறு கொண்டு எழுந்து நிற்கும் திருப்பூர், 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பல்லடம் தாலுகாவில் உள்ள ஒரு சிறு நகரம். இப்போது திருப்பூர் மாவட்டத்துக்குள் பல்லடம் ஒரு பகுதி. இப்படியொரு அசுர வளர்ச்சியை, அப்போது யாரும் கற்பனை கூட செய்திருக்க முடியாது.
ஆண்டுக்கு 11 ஆயிரத்து 500 கோடி ரூபாய்க்கு ஏற்றுமதி செய்யும் திருப்பூர் நகரம், உள் நாட்டுச் சந்தைக்கு 6000 கோடி ரூபாய்க்கு ஆடைகளை அனுப்புகிறது. வரும் 2015க்குள் திருப்பூரின் ஏற்றுமதி, 40 ஆயிரம் கோடி ரூபாயைத்தாண்டும் என்று சவால் விட்டுச் சென்றிருக்கிறார் ஜவுளித்துறைக்கு முக்கிய பொறுப்பிலுள்ள ஓர் இளைஞர்.ஆனால், 5 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அப்துல் கலாம் முன்னிலையில் எடுத்த இலக்கையே எட்ட முடியாத நிலையில் இருக்கிறார்கள் ஏற்றுமதியாளர்கள். 2010க்குள் திருப்பூரின் ஏற்றுமதி இலக்கு, 20 ஆயிரம் கோடி ரூபாயைத் தாண்ட வேண்டுமென்று தன் விருப்பத்தைத் தெரிவித்திருந்தார் கலாம்.காலம் ஓடியதே தவிர, கலாம் சொன்னது நடக்கவில்லை. அதற்கிடையில், அடுத்தடுத்து பிரச்னைகள் வரிசை கட்டி நிற்க, பின்னலாடைத் தொழில் பின்னடைவை நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. கட்டமைப்பு வசதிகள் எதுவும் இல்லாத நிலையிலேயே, இத்தொழிலில் காலூன்றி ஜெயித்தவர்கள் திருப்பூர்காரர்கள்

சாய ஆலைப் பிரச்னை, தொழிலாளர் பற்றாக்குறை, உலக பொருளாதார நெருக்கடியால் ஏற்றுமதியில் ஏற்பட்ட சறுக்கல், மிரட்டும் மின் தடை, வட்டியில் தாளிக்கும் வங்கிகள்… இத்தனை சோதனைகளையும் தாண்டி, பின்னி எடுத்தது பின்னலாடைத் தொழில்.இப்போது நூல் வடிவில் வந்துள்ள சிக்கல்தான், இந்த தொழிலையே நூலறுந்த பட்டமாக அலைக்கழித்துக் கொண்டிருக்கிறது. கடந்த 6 மாதங்களில் 35லிருந்து 40 சதவீத அளவுக்கு உயர்ந்திருக்கிறது நூல் விலை. ஆனால், போட்டி நாடுகளுக்குப் பயந்து, 10 ரூபாயைக் கூட உயர்த்த முடியாமல் தவிக்கிறார்கள் ஏற்றுமதியாளர்கள்.பின்னலாடைத் தொழிலுக்கான “காட்டன் ஒசைரி’ நூலின் விலை, மாதந்தோறும் நிர்ணயிக்கப்பட்டு வந்தது. சமீபகாலமாக, வாரந்தோறும் விலை ஏற்றப்படுவதால், ஏற்கனவே பெற்ற ஏற்றுமதி “ஆர்டர்’களுக்கு, நிர்ணயித்த விலையில், ஆடையைத் தயாரித்துத் தர முடியாத சூழலில் ஏற்றுமதியாளர்கள் உள்ளனர்.
உதாரணமாக, பின்னலாடைக்கு அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் “30 கவுண்ட்’ நூல், கடந்த மாதத்தில் ஒரு கிலோ 164 ரூபாய்க்கு விற்கப்பட்டது. இப்போது, அதன் விலை 181 ரூபாய். இதேபோல, மே மாதத்தில் கிலோ 176 ரூபாய்க்கு விற்கப்பட்ட, “40 கவுண்ட்’ நூல் விலை, இப்போது 201 ரூபாய்.திருப்பூரின் பின்னலாடை வரலாற்றில், இப்படியொரு அசாதாரணமான சூழ்நிலை, இதற்கு முன் எப்போதுமே வந்ததில்லை என்கிறார்கள் தொழில்துறையினர். வழக்கமாக, நூல் மில்காரர்கள்தான், பின்னலாடை நிறுவனங்களில் காத்துக் கிடக்கின்ற நிலை இருந்தது; இப்போது வரலாறு திரும்பியிருக்கிறது.அமெரிக்கா, சீனா போன்ற நாடுகளில், கடந்த ஆண்டில் பருத்தி உற்பத்தி குறைந்த காரணத்தால், அதிக விலை கொடுத்து இந்திய நூல்களை வாங்கத் தயாராக இருப்பதாக ஒரு தரப்பு கூறுகிறது. ஏற்றுமதி மட்டுமே காரணமில்லை, இதில் பதுக்கலும் உள்ளது என்கிறது மற்றொரு தரப்பு.ஓராண்டில் இந்தியாவில் உற்பத்தியாகும் 3000 மில்லியன் கிலோ நூலில், 237 மில்லியன் கிலோ மட்டுமே வெளிநாட்டுக்கு ஏற்றுமதியாகியிருக்கிறது, மீதி நூல்கள் எங்கே என்று கேட்கிறார் பின்னலாடைத்தொழிலில் பழுத்த அனுபவம் வாய்ந்த ஏற்றுமதியாளர் ஒருவர்.
இதனால்தான், கேட்கிற விலையைக் கொடுக்கத் தயாராயிருந்தும் உரிய நேரத்துக்கு நூல் கிடைப்பதில்லை என்கிறார் அவர். இந்த கருத்தை மறுக்கும் வேறு சில ஏற்றுமதியாளர்கள், நூல் ஏற்றுமதிக்கு உடனடியாகத் தடை விதித்தால், பிரச்னைக்கு தீர்வு கிடைக்குமென்று நம்புகின்றனர்.திருப்பூரில் 2500க்கும் அதிகமான பனியன் நிறுவனங்கள் உள்ளன. இவற்றில், ஏற்றுமதி செய்யும் பெரிய நிறுவனங்களும், 500க்கும் மேற்பட்ட “பிராண்டடு’ நிறுவனங்களும், உள்நாட்டு ஏற்றுமதி செய்யும் சிறு நிறுவனங்களும் உள்ளன. இந்த விலையேற்றத்தால், பாதிக்கப்படுவது சிறு நிறுவனங்கள்தான்.திருப்பூர் மற்றும் சுற்று வட்டாரப் பகுதிகளில் உள்ள சிறிய, பெரிய பனியன் நிறுவனங்கள், அவை சார்ந்த தொழில்களில் மட்டும் 7 லட்சத்துக்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் இருக்கின்றனர். சிறு நிறுவனங்கள் பாதிப்புக்குள்ளானால், 3 லட்சத்தும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் வேலையை இழக்க நேரிடும்.

திருப்பூர் மாநகராட்சிக்குச் சொந்தமான ஒரு மேல்நிலைப்பள்ளியில், இந்த ஆண்டில் 6, 9 மற்றும் 11ம் வகுப்புகளில் சேர 900 மாணவ, மாணவியர் விண்ணப்பித்துள்ளனர். தொழிலாளர்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள வேலை இழப்பு, வருமானம் குறைவு இவற்றின் எதிரொலியாகத்தான் இதைக் கருத வேண்டியுள்ளது. தற்போதுள்ள நிலை நீடித்தால், இங்கேயிருந்து கஷ்டப்படுவதை விட, ஊருக்குப் போய் பிழைத்துக் கொள்ளலாம் என்று தொழிலாளர்கள் பலர் நடையைக் கட்டி விடும் வாய்ப்பு அதிகம். வேலை உறுதித் திட்டம் இருப்பதால், குறைந்தபட்சம் 100 ரூபாய் தினமும் கிடைத்து விடும். ஒரு ரூபாய்க்கு அரிசி, இலவச டிவி, இலவச அடுப்பு, இலவச காப்பீட்டுத் திட்டம் என, மக்கள் உழைப்பதற்கான தேவை அதிகமில்லை. இந்த எண்ணத்தில் தொழிலாளர்கள் போய் விட்டால், அவர்களை மறுபடி வரவழைப்பது நடக்காது.இந்த அசாதாரணமான சூழலில் அரசு தலையிட்டு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பதுதான் அனைத்து தொழில் அமைப்புகளின் எதிர்பார்ப்பாகவுள்ளது. ஆனால், அனைத்து அமைப்புகளும் ஒருங்கிணைந்து, இதை வலியுறுத்தவோ, போராடவோ தயாராகயில்லை.
நூல் ஏற்றுமதியைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன், திருப்பூர் ஏற்றுமதியாளர் சங்கம் போராட்டம் நடத்தியது. விசைத்தறியாளர்களும் களம் இறங்கிப் போராடினர். அதன் எதிரொலியாக, நூல் ஏற்றுமதிக்கு தரப்பட்ட “டிராபேக்’ உள்ளிட்ட பல்வேறு சலுகைகள் படிப்படியாக விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டன.ஆனாலும், இன்று வரையிலும் நூலுக்கு ஏற்றுமதி தடை செய்யப்படவில்லை; நூல் விலை குறைவதாகவும் தெரியவில்லை. பஞ்சு ஏற்றுமதிக்கு முன்பு தடை விதித்தபோது, விவசாயிகளின் பெயரில் மத்திய அரசை மிரட்டிப் பணிய வைத்த ஆதிக்க சக்திகள், இப்போதும் அதே ஆயுதத்தைக் கையில் எடுத்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.இதனால், நூல் ஏற்றுமதிக்கு தடை விதிப்பதற்கு சாத்தியமேயில்லை என்றும் சிலர் அடித்துச் சொல்கின்றனர். இது தொடர்பாக மத்திய அரசும் எந்த ஒரு நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் இருப்பது, நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கி வருகிறது.
இதை மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு உணர்த்தவேண்டிய அமைப்புகளும் பிளவு பட்டுக்கிடக்கின்றன.அமெரிக்கா மற்றும் சீனாவில் பஞ்சு உற்பத்தி மீண்டும் அதிகரித்து விட்டால், இங்கிருந்து பஞ்சும், நூலும் வாங்கப்படாது, அப்போது இதே நூல் மில்காரர்கள் மீண்டும் பனியன் கம்பெனிகள் முன்னால் தவம் கிடக்க வேண்டுமென்று எச்சரிக்கை தரும் விதமாகவும் சிலர் பேசுகின்றனர்.இதனால், ஒரே தொழிலில் இருக்கும் இரு தரப்பினருக்குள்ளும் பகைமை உணர்வு மேலோங்கி வருகிறது. இரு தரப்பையும் உட்கார வைத்துப் பேச வைத்து, தீர்வு காண வேண்டிய மத்திய அரசின் ஜவுளித்துறை, கையைக் கட்டி வேடிக்கை பார்க்கிறது. மாநில அரசும், பிரச்னையின் தீவிரத்தை இன்னும் உணராமல் இருக்கிறது.ஏற்கனவே, வங்கதேசம், பாகிஸ்தான், வியட்நாம், கம்போடியா போன்ற பல நாடுகளோடு கடும் போட்டியைச் சந்திக்கும் பின்னலாடை நிறுவனங்கள், இந்த நூல் விலையேற்றத்தால் “தலைவலி போய் திருகுவலி’ வந்த கதையாக திணறிக் கொண்டு நிற்கின்றன. இந்த தொழிலைக் காக்க மத்திய, மாநில அரசுகள் எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் ஏராளம் இருந்தாலும், உடனடியாகச்செய்ய வேண்டியது, நூல் ஏற்றுமதிக்கு தடை விதிப்பது மட்டுமே. இல்லாவிட்டால், உழைப்பின் சக்தியால் உயரத்துக்கு வந்த திருப்பூர் என்கிற ஆலமரம், அடியோடு வீழ்வதை யாருமே தடுக்க முடியாது.


Positive attitude

மே 29, 2010

Positive contributions

Before you say anything to anyone ask yourself 

  three things 

E Contributions

1. Is it true?

2. Is it harmful?

3. Is it necessary?

 • Keep promises
 
 Have a forgiving view of people
 
 Keep an open mind with changes
 
 Count to 1000 if necessary  
 
 • See criticism as opportunity to improve
 
 Cultivate your sense of humor
 
Remember to . . . 
 

 

they become thoughts

Watch your thoughts –

they become words

Watch your words –

they become actions

Watch your actions –

they become your destiny

The Choice is YOURS

With a Bad attitude
you can never have a positive day

With a Positive attitude
you can never have a bad day.,

HAVE WONDERFULL &
A positive Future ..

 
 

 


எனக்கொரு தோழி இருக்கின்றாள்!

மே 25, 2010

  என் வீடுக்கு எதிரில்    அவள் வீடு . நல்ல செல்வ செழிப்புள்ள குடும்பம் .சொந்தமா அவளுக்கென்று ஒரு கார். லைசென்ஸ் வைத்திருக்கிறாள்.

  (இந்தியாவில் 5 % குறைவாக தான் பெண்கள் கார் லைசென்ஸ் வைத்து இருக்கிறார்களாம் உண்மையா ! மனசாட்சி : பிரியா நீ ஏன் இன்னும் லைசென்ஸ் எடுக்கவில்லை!! ஹி ஹீ இன்னும் நல்லா ஓட்டி பழகிட்டு அப்புறமா எடுத்துக்கரேனே  !) .

  அவளுக்கு ஒரே மகன் ., KG  படித்து கொண்டு இருக்கிறான் .ஒரு வேலைக்கார சிறுமி .வீட்டை பார்த்து கொண்டு  அவள் பையனையும் பார்த்து கொள்வது தான் அவள் வேலை .  

   ஒரு நாள் முதல் முதலாக என் வீட்டுக்கு வந்து தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டு  உங்க பசங்க கூட என் பையனை   வெளையாட அனுமதி கொடுங்கள்  என்று  கேட்டு கொண்டு சென்றாள்.நாட்கள் சென்றது ;நட்பு ம்   தொடர்ந்தது . இப்படியே சில மாதங்கள் சென்றன .,  

 ஒரே குழந்தை என்பதால் பையன் மேல அளவு கடந்த பாசம் .அவளே காரை ஓட்டி பையனை  ஸ்கூலில் விட்டுவிட்டு கூட்டி கொண்டு வருவாள் .

(டிரைவர் கூட அனுப்பினால் டிரைவர் திட்டி பையன்னுக்கு மிரட்டி விடுவானோ ; பயத்தை ஏற்படுத்தி விடுவானோ என்ற அச்சம் தான் !)  

 சில வாரங்களுக்கு முன்பு    அவள் அவங்க அப்பா வீட்டுக்கு சென்று இருந்து விட்டு காலை புறப்பட்டு காரில் அவளும் அவள் மகனும் வேலைக்கார சிறுமி மீனாவும்  காரில் வந்து கொண்டு இருந்தனர் .,புறப்படும் பொழுது நன்றாக இருந்த சிறுமி மீனாவுக்கு காய்ச்சல் வர ஆரம்பித்து இருக்கிறது .,இவள் பதறி போய் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் வரும் வழியெல் ஒரு ஊரில் உள்ள டீ கடை காரரிடம் வெவரத்தை ஏதும் கூறாமல் மீனாவை உட்கார வைத்து விட்டு அவள் அப்பாவுக்கு போன் செய்து வேறு காரை அனுப்பி மீனாவை கூடி செல்லுமாறு கூறி விட்டு திருப்பூர் வந்து விட்டாள்.,

  வந்ததும் என்ன நினைத்தாளோ தெரியவில்லை என்னிடம் நடந்ததை கூறி ,டென்சன் ல பையனுக்கும் காய்ச்சல் வந்து விடுமோ என்ற பயத்தில மீனாவை நடுவில் விட்டு விட்டு வந்துட்டேன் என்று கூறினாள்., நானும் ஏம்பா இப்படிஎல்லாம் பண்ணறே! அந்த பொண்ணு மீனாவை விட்டுட்டு வந்தது உன் தப்பு ;நடுவில அந்த பொண்ணுக்கு காய்ச்சல் அதிகமாய் இருந்தால் என்ன ஆகி இருக்கும் அல்லது வேற யாரவது கூடிட்டு போய்ட்டாங்க என்றால் அவங்க அப்பா அம்மாவுக்கு என்ன பதில் சொல்ல போறே என்று சட்று கடுமையாகவே அவளை கண்டித்தேன் !

  நீங்க வேற பிரியா ! எங்க அப்பா இப்போ தான் என்னை போன்ல கூப்பிட்டு உனக்கு அறிவு இருக்கா ;புத்தி இருக்கா ;…………………..  என்று  கண்டபடி சத்தம் போட்டார் .,நீங்களும் சத்தம் போடறீங்க என்று அழா குறையாக சொல்லி விட்டு சென்றாள்.,

   அதற்கு அப்புறம் ரொம்ப நேரம் இது பற்றியே யோசித்து கொண்டு இருந்தேன் .அவளின் செயல்கள் ,அவள் தன் பையனின் மேல் வைத்து இருக்கும் அளவு கடந்த பற்று ;கண்மூடி தனமான பாசம் ;அவளின் உலகத்தில் அவனை ஒரு அங்கமாக கருதாமல் அவனே உலகம் என்று நினைத்து கொண்டு இருக்கும் அவளது எண்ணங்கள் ,நினைவுகள் ;ஆசைகள் ;விருப்பங்கள் ;கனவுகளும் கூட தான் ., ஒரு வேளை இன்னொரு குழந்தை அவளுக்கு பிறக்கும் பொழுது சரியாகி விடுவாளோ !

  இப்போது எல்லாம் அவள் என்னுடன் சரியாய் பேசுவது இல்லை!!